Bugün..Bir Deniz Masalı #4..

Uzun süredir yaşadığımız sıkıcı günlerin aksine bugün eğlendiğini görünce yazmak istedim sana..Zira yüzünün gerçekten gülümsediğini görmek şu anda en büyük şifa kaynağı bana..

Bugün kuzenlerin ile birlikte ''Sanat Atölyesi'' ziyaret ettik.Çook küçükken sen gitmiştik başka bir yere daha ama bugün farklı..Sen bugün ''Resim Atölyesi''ne dalıp bol bol resim yaptın mesela,sonra gitar dersine katıldın,saz'ı yakından tanıdın.Etrafı gözlemledin,dışarıyı seyrettin epey ve kuşları,bulutları,trafiği,kalabalığı..Ve sık sık'da dile getirdin,belki görmek istediğin adın gibi sonsuz maviliklerdi akıl edemedim.

Sonra sokaklarda koşturdun,elimi bırakarak ama arkanda olduğuma güvenerek.Parkta atları kovaladın,hayali arabalar sürdün,sallandın,güldün,güldün,güldün..Mutlu oldun,mutlu oldum..Dünya sadece senin gülümsemen ile güzelleşebilirmiş anladım.Ve düşündüm ne kolay olduğunu mutlu olmanın..

Haksızlık ettiğimi düşündüm sana ve kendime..Daha çok mutlu olabilecek alan yaratmaya söz verdim ikimize..Şimdilik beni biraz zorluyor ardında dolaşmak..Kimbilir belki önüüzdeki 15 güne çok daha iyi bir takım oluruz..

Uzun Zaman Sonra..1 Deniz Masalı # 3..

Deniz'im..

Deniz yüreklim..Senin adına yazacak o kadar çok şeyim var ki,burda hangi birinden,nasıl başlarım bilemiyorum,ama varlığını öğrendiğim ilk andan itibaren sana yazdığım günlüğüm neyseki arayı kapatıyor.

Şimdi 32 aylık'sın..Kısa süreli bir anaokul deneyimin oldu.Şimdilik ara verdin gibi düşünüyorum.Eve bir kardeşin gelecek olması seni evde ilgisizlik olarakmı etkiler? yoksa evden uzaklaşman sonucu üzülmen,kırılman olarakmı? bilemiyorum.Açıkçası kafam bi hayli karışık bu konuda.Hem sana yetememekten,hemde seni ötelemekten korkuyorum.Galiba şimdiden ikiniz arasında kaldım :( Ve bu iyimi? kötümü? kestiremiyorum..

Sen kitap okumayı çok seviyorsun ve resim yapmayı,sonra arabaları,kamyonları,uçakları,dinozorları..Ama bebekleride seviyorsun..Mesela hemen her gün ısrarla anne-bebek ansiklopedi'sindeki bebek resimlerine bakıp bakıp seviyorsun onları..Sonra karnımı seviyor,kardeşimm diye öpüyor,hatta çak yapıyorsun :) Konuşman epey ilerledi,olmadık zamanlarda olmadık şeyler söyleyip büyük şaşkınlıklar yaratabiliyorsun mesela..Şarkı,reklam ezberlemekte de üstüne yok.Gülüyorsun,eğleniyorsun hayatı keşfediyorsun ama sanki hep bi yanın Deniz gibi hüzünlü..Masmavi deniz'ler gibi bir sürü sürpriz saklıyorsun içinde ve bir sürü hüzün herhalde..

Yüreğinin o naif yanı işte beni en çok etkileyen.Tüm Dünya'yı karşıma alırım senin için gibime geliyor,sonra korkuyorum.Hem o naif yüreğin bu hayat denilen oyunda çok incineceğinden,hem de o günleri görememekten..

Galiba toz kaçtı gözüme..

Doğum.. 1 Deniz Masalı #2

Tarih 21 Nisan 2013..Saat 14:16..Sen kucağımdasın..

Keşke bu kadar kolay özetlense herşey..

Hamilelik ve doğum birbirinden özel süreçler..Hamileyken yaşanılan duyguların,hissedilen güzelliklerin tarifi yok,zira doğum'unda öyle..O hamilelik sürecinin bambaşkalaşmış belki de en mükemelleşmiş hali..Hele içinden kayıp giden ve biraz sonra ellerinde olacak o can'ın kokusu,bakışı..O an'ı yaşayınca herşey bomboş diyor insan sanki,hiçbir duygu,hiçbir haz koyulamazki yerine..

Sen Gelmeden..1 Deniz Masalı #1

Sen gelmeden..

Biz senin geleceğinin hayalini bile kuramazken..

Öyle günler geçip gitti ki yazmasam olmaz..

Bazıları öyle güzel,bazıları öyle zordular..

Ama onlar bizi aile yaptılar..

Anniş ve Babiş..2005 yılında tanıştılar..Ki tanışmak denirse ona,hatta birbirlerini ilk kez Fanta Festival'inde gördüler..Sohbetler ettiler uzun uzun,dertleştiler..Akışa bırakmışlardı herşeyi,farkında olmadan sevdiler,sevdalandılar..Çocuktular daha,ne olduğunu bilmeden evlenelim dediler..Aile'ler girdi işin içine..Söz,nişan derken düğün yapıldı..Aşk'la doluydu kalpleri,pespembe idi hayalleri..Bulutlarda yürüyor gibiydi ikisi..Zor zamanlarda olmuştu ama geçiyordu herşey..

2,5 sene sonra bir bebek haberi aldılar ansızın..Şaşırdılar,sevindiler,ne yapsınlar bilemediler..Sevinçlerini paylaşamadan daha,bebeğin hasta olduğunu öğrendiler,16.haftada ikende kaybettiler..Çok üzüldü anniş,zorlu hastahane süreçlerinden geçti,bir de ameliyat geçirdi üzerine..Öyle üzüldü ki onu kaybettiğine,herşey anlamını yitirdi gözünde..

Zaman geçti,zaman aktı..Derken kabuk bağladı yaralar..Ama bu kez tedavi süreci başladı..Önce kendiliğinden olur dedi doktorlar olmadı,sonra çatlatma iğnesi denendi 3-4 kez yine olmadı,en son çare aşılama idi,o da olmadı..Ondada gelmeyince sen,bu fikri sildi Anniş zihninden..

En iyisi tatil dedi,düştü tatil yollarına..Eylül'de tüp bebek merkezi ziyareti son çare'ydi ama gerek kalmadı :) Tatil sonrası bir sürpriz olarak sen var oldun hayatında..2012 Temmuz'u idi ve de Ramazan..

Seni bilmeden bütün ay oruç tuttu Anniş,yürüyüş yaptı durmadan geceleri..İçi yanıyordu oruçtan sandı,kokular duyumsadı açlıktan sandı,acaba mı?deyince sonra test yaptı,yerlere döktü heyecandan,hiçbirşey öğrenemedi..Ertesi gün bir daha..2 kırmızı çizgi'yi görünce şok oldu,tahmin ediyordu da ihtimal vermiyordu ya..Hemen balkona koştu..Anneanne,kuzenler,Babiş ev sevinç çığlıkları ile doldu..

O gece hemen doktor randevusu alındı,uyunmadı heyecandan..Bir ertesi güne idi randevu..Geçmek bilmedi saatler,bitmek bilmedi zihinde sorular..

Ve o an!! İşte doktorun yanındayız..O bile şaşkın kendiliğinden sürpriz yapıp gelmen konusunda..Kalbinin gümbür gümbür sesi kulaklarımda..7 hafta 3 günlük'müşsün daha :)